Musika-zuzendaritza, ahotsa eta gitarra: Elena Aranoa
Zuzendaritza eszenikoa, dramagintza eta aktorea: Jorge Padín
Jantzia: Amparo Ruiz
Eszenografia: Alejandro López Tejedor
Argiztapena: Juan Berzal
Jatorria: Castilla La Mancha

Hitzaldi kantatua

Conferencia de las canciones de cuna españolas Federico García Lorcak eman zuen 1928ko abenduaren 13an, Madrilgo Ikasleen Egoitzan.

Testu liluragarria da, García Lorcaren zorroztasun intelektuala eta ikertzailea bere bena lirikoenarekin nahasten dituena.

Egileak modu eder bezain ikaragarrian azaltzen du haurtxoa literaturara egindako lehen hurbilketa hori, eta bere bihotzean betiko grabatzen duen arrastoa aldarrikatzen du.

Gure eszenaratzean, irudiz jantzitako poesia publikoarengana garbi iristea lortu nahi izan dugu. Hiru aulkik marrazten duten espazio onirikoan, hiru eszenatoki txiki bailiran, Lorcaren diskurtsoaren (metaforaz betea) eta nana tradizionalen musika hunkigarriaren (Lorcak bere Conferencia aipatzen ditu) arteko elkarrizketa bizia ezartzen da.